ONTSTAAN VAN HET V-FONDS Twee Nederlandse militairen, die gezamenlijk revalideren nadat ze in 1940 oorlogsletsel hebben opgelopen, richten kort na de bevrijding een belangenorganisatie voor gewonde dienstplichtigen op. Deze Bond van Nederlandse Militaire Oorlogs- en Dienstslachtoffers [BNMO] lenigt met name de materiële nood onder zijn leden; in de naoorlogse jaren ontvangen militaire slachtoffers slechts een schamele invaliditeitsuitkering.

Na de oorlog in voormalig Nederlands-Indië groeit het ledental van de BNMO sterk. Toch blijft deze bond aangewezen op inkomsten uit particuliere initiatieven, zoals de verkoop van loten en lucifers.

In 1970 richt voorzitter Bib Van Lanschot van de BNMO, samen met anderen, de Giroloterij op, de eerste Nederlandse loterij voor goede doelen waaronder het Juliana Welzijnsfonds – nu Oranjefonds – en het Prins Bernhard Cultuurfonds. Later verandert de naam Giroloterij in BankGiro Loterij. Volgens een verdeelsleutel ontvangt de voorloper van het huidige Nationaal Fonds voor Vrijheid en Veteranenzorg – de Stichting Fondsenwerving Militaire Oorlogs- en Dienstslachtoffers – bijna 13% van de opbrengsten. Deze SFMO werd opgericht om de middelen uit de loterij te verdelen onder de BNMO en andere veteranenorganisaties.

Met geld van de SFMO bouwt de BNMO in de jaren tachtig een complex in Doorn voor (invalide) militairen en hulpverlening, sport en recreatie voor veteranen. Tegenwoordig biedt dit complex, de Basis, ook onderdak aan het Veteraneninstituut. De groei van de BankGiro Loterij bood de SFMO de kans om niet alleen BNMO-projecten maar ook andere initiatieven te ondersteunen: de oorlogs- en verzetsmusea bijvoorbeeld, de Bevrijdingsfestivals (onder de vlag van het Nationaal Comité 4 en 5 mei) en educatieve projecten. Sinds voorjaar 2007 opereert de SFMO onder de naam Nationaal Fonds voor Vrijheid en Veteranenzorg (V-fonds), met vijf bredere doelstellingen.

Klik hier voor een artikel over de geschiedenis van de SFMO.